admin

Lentezon

De krokussen en narcissen vieren de zon uitbundig, samen met de hommelkoninginnen, terwijl de Japanse kersenboom ons wil laten geloven dat het nog winter is door de grond te bedekken met een vers laagje bloesemsneeuw. De lente is er eindelijk en het is alweer eventjes geleden dat jullie van ons een update hebben gekregen over de voortgang van ons voedselbospad.

Dankbaarheid

Ik kan vaak het idee hebben dat dingen niet snel genoeg gaan, of ben gefrustreerd dat ik niet bereik wat ik zou willen bereiken, maar terwijl ik dit zo opschrijf, voel ik me ontzettend dankbaar dat ik dit jaar al aan zoveel mooie dingen heb mogen meewerken. Benieuwd naar wat er bij ons allemaal is gebeurd op gebied van voedselbossen? Lees hier Mischa’s nieuwste blog!

Mijn favoriete boshuisjes

Er zijn talloze manieren om er even uit te gaan. Zo is er de Utrechtse Heuvelrug en Amelisweerd waar we graag heen gaan voor een wandeling. Maar wat we nóg leuker vinden is er regelmatig tussenuit gaan in een boshuisje. We kunnen dan geen huis kopen, we kunnen er wel af en toe eentje huren. Bij deze deel ik mijn favoriete huisjes met jullie!

Toekomstvoer

Voedselsysteemverandering, agro-food transities, de vierde landbouwrevolutie… In deze post neemt Mischa jullie in vogelvlucht mee in zijn gedachten over wat die veranderprocessen behelzen, wat de drijvende krachten erachter zijn en welke plek hij denkt dat voedselbosbouw daarin inneemt.

Vertraging

Zoals de natuur zich na een periode van uitbundige bloei in het najaar terugtrekt en vertraagt om de winter door te komen, hebben veel mensen dit jaar ook moeten leren om met de seizoenen mee te bewegen. We presteren nou eenmaal niet altijd op de toppen van ons kunnen. Soms zijn de omstandigheden simpelweg niet gunstig en kom je niet tot je recht. Andere keren is de batterij gewoon op, leeg omdat je jezelf te lang hebt overvraagd of te krampachtig vasthoudt aan patronen.

Van droom tot realiteit

Patronen doorbreken kost op individueel niveau vaak al veel moeite en discipline, maar op maatschappelijk niveau geldt dat nog veel sterker. Er is een zeer consequente en doordringende oproep voor nodig. Maar laten we eerst eens met onszelf beginnen.

kanoen zweden

Wat ik leerde van kanoën in Zweden

In de lente van 2019 zag ik op Facebook een prachtig droneshot van iemand in een kano op een Zweeds meer. We zouden niet op vakantie gaan die zomer, aangezien we eind augustus 2019 voor een half jaar naar Schotland zouden vertrekken. Maar ik liet de beelden aan Mischa zien, we bekeken de prijzen en besloten eigenlijk direct The Canoe Trip te boeken. Ik was verleid door een Facebookadvertentie en sleepte Mischa erin mee. En dat terwijl mijn laatste keer echt kamperen heel lang geleden was. Ik was toen nog een kind. Was dat eigenlijk wel iets voor mij? En dan ook nog in het wild…

Ons bezoek aan Voedselbos Haarzuilens

Afgelopen weekend was ons eerste uitstapje – de trouwe volgers van onze Instagram zullen het ongetwijfeld hebben meegekregen: we bezochten voedselbos Haarzuilens. Voor mij was het leuk om te zien hoe het bos is gegroeid in de afgelopen anderhalf jaar sinds ik er voor het laatst was. Voor Mandy was dit de eerste keer in een voedselbos. Haarzuilens is om meerdere redenen een interessant project.

Richtingsgevoel

Wat is er ontzettend veel gebeurd in een jaar tijd. Door zulke snelle ontwikkelingen voel je je soms heel klein; dan komen persoonlijke dromen en doelstellingen overhoop te liggen, of lijken ze ineens minder relevant. Daarom voel ik de behoefte regelmatig stil te staan bij het wonderbaarlijke richtingsgevoel dat ik het afgelopen jaar heb ontwikkeld. Daar wil ik nu graag iets over delen.